Karibu !

“Habari, rafiki?”

Met deze groet (“Hoe gaat ie, vriend?”) word je vaak vriendelijk ontvangen in Kenia. Meestal voorzien van een gulle glimlach. Het gros van het Keniaanse volk is optimistisch en leeft van dag tot dag.

Terwijl het leven voor de Kenianen niet altijd makkelijk is. “We are pushing life”, beschrijven ze het vaak zelf. Zeker als je buiten de stad woont, op het platteland, kan het dagelijkse bestaan zwaar zijn.

 

Mukelenzu

Mukelenzu is zo’n dorp, ongeveer 170 km ten zuid-oosten van Nairobi. Het is een plek in Afrika waar het leven ‘vooruit geduwd’ wordt. Het dorp is slechts bereikbaar via een kilometerslang hobbelig zandpad en heeft geen toegang tot elektriciteit. Water haalt men uit de rivier. Tenminste, als er al water stroomt, meestal in de regentijd. In de droge periode is Mukelenzu een stoffig en heet gebied, waar het lastig is om groenten te verbouwen.

 

Mukelenzu is een klein dorp in het Makueni-district met een paar duizend inwoners. Als je er heen rijdt lijkt het alsof je naar het eind van de wereld reist. Veel jong volwassen dorpelingen verlaten, als ze enigszins de kans krijgen, dit authentieke Afrikaanse plaatsje. In de hoop het elders beter te krijgen. Met als gevolg dat er een bevolking achterblijft die niet de kans heeft gehad om te leren. En al van jongsaf aan gedwongen werd mee te werken om de dagelijkse maaltijd te kunnen bereiden. Lezen, schrijven en het spreken van de twee hoofdtalen in Kenia, Kiswahili en Engels, is niet voor deze generatie weggelegd. Enkel de Kamba-taal, passend bij hun Kamba-sDikke duimen van Mukulenzu 235